Talaga bang Mahal Tayo ng Diyos?

"Mahal ako ni Hesus, yan ang alam ko kasi sinabi ng Biblia sa akin" - Karaniwang isasagot ng isang karaniwang tao lalo na kapag Roman Catholic.

Yan ang natatadaan ko noong bata pa at nag-aaral pa. Ito rin ang laging sinasabi sa akin ng iba kasi nga raw sinabi sa Biblia. Totoo naman na sinabi ng Biblia sa aklat ni Juan 3:16 ganito yun:
"Gayun na lang ang pag-ibig ng Diyos sa sanlibutan ng ibigay Niya ang Kanyang bugtong na anak, na kung sinuman ang manampalataya ay hindi mapapahamak, kundi magkaroon ng buhay na walang hanggan."

Pero ang tanong bakit nga ba tayo mahal ng Diyos? Hindi ito yung basta basta rason lang na walang kabuluhan sa Diyos. Ito yung pag-ibig na hindi masusukat ng tao sa anumang paraan. Hindi lang sa sinabi sa Biblia o ang Diyos ay maraming dahilan para mahalin ang tao. Pero batid ba natin ang hangganan ng pagmamahal ng Diyos sa tao? Yan ang malaking tanong sapagkat marami ang nagsasabi na may hangganan ito kung gagawa ka ng kasalanan sa Diyos.

Di ba ang bata ay minamahal dahil sa kanyang pagiging bata, madaling alagaan, subalit pag-lipas ng mga taon nakikita natin ang malaking pagbabago ng isang bata noon pero ngayon ay isang binata o dalaga na, naroon yung umusbong na ugali sa kanila, baka naging maingay, malikot o makulit pero naroon pa rin yung ating pagmamahal sa kanila. Ganon din ang Diyos na ayon sa Biblia na walang nakarating sa kaluwalhatian ng Diyos, lahat ay sumalungat at nagkasala - pero naroon pa rin yung Kanyang pagmamahal sa atin kasi nga nilikha Niya tayo.

Pero ang tanong - mahal pa rin ba ng Diyos ang mga taong patuloy na sumasalungat o nagkakasala sa Kanya? Marami ang naniniwala na mahal tayo ng Diyos pero may hangganan daw ang pag mamahal na yaon (tulad ng nasabi ko sa itaas) - ibig sabihin kapag nagkasala ka halimbawa maraming beses mong nagagawa may tiyak kang kalalagyan - yun ang dagat dagatang apoy. Meron namang nagsasabing dahil sa pagmamahal ng Diyos kaya Niyang patawarin anuman ang iyong naging kasalanan - ibig sabihin kahit na gaano kalaki o karami ang iyong kasalanan kaya kang patawarin ng Diyos kasi mahal ka Niya.

Kung ganon ang Diyos na walang hangganan ang pagpapatawad sa nagkasala - sinasabi mong mahal ng Diyos ang kasalanan or kinukunsinte Niya yung gumagawa ng kasalanan. Ang sagot ko ay HINDI nangungunsinte ang Diyos bagkos binibigyan Niya ng tamang pag-husga at pag-tutuwid ang nagkasala para manumbalik sila sa Diyos. Kasi kung yung mga taong nagkakasala ng maraming beses at hindi makiki-alam ang Diyos dahil dapat may parusa na sila - ano sa tingin mo ang Diyos - mapagmahal ba o malupit? Maraming paraan kung paano ipinakikita ng Diyos ang Kanyang pagmamahal - hindi ito yung sinasabi na kung nagkasala ka ngunit di ka humingi ng patawad tiyak na sa impierno ang punta mo tulad ng ibang namatay na sa kasalanan.

Maaari natin isipin na dapat nga parusahan o makamit ng mga taong nagkakasala ang mahigpit na kaparusahan - ayon ako doon pero yung sabihin mong kaparusahang walang hanggan sa dagat-dagatang apoy - nasaan ang pagmamahal mo doon. Nasabi rin sa Bible na ang lahat ng tao ay matututo ng katuwiran ng Diyos at manunumbalik ang lahat sa Diyos, hindi sa kapamaraan ng tao kundi sa pag-ibig ng Diyos sa Kanyang nilikha. Ang ibig ko bang ipakahulugan dito at mayroon pang pagkakataon yung mga nagkasala na maligtas kahit na sila ay nasa impierno na. Ang sagot ko diyan ay hindi maaaring mangyari sapagkat hanggang sa mga sandaling ito wala pang laman ang impierno na sinasabi nyo - sapagkat hindi pa bumabalik si Hesus tulad ng nasusulat sa kasulatan. Tulad din yan na ang langit ay walang pang tao na namatay na naroon na sa langit - Juan 14:1-3 sinsabi na babalikan ni Jesus ang mga nananalig sa Kanya at isasama sa langit. Nasaan ang mga namatayan na? Sila'y nasa isang lugar na di nakikita (unseen place - as bible mentioned) at natutulog.
Maraming katanungan sa isip natin na tanging Diyos lamang ang makasasagot ng tamang puntos at makakabuti sa atin...

Paano na Kami Ngayon?

Roma 8:28 - Alam natin na ang Diyos ay kumikilos sa lahat ng mga bagay at pinaglalakip-lakip para sa kabutihan nila na mga umiibig sa Diyos, sa kanila na mga tinawag ng Diyos ayon sa kaniyang layunin.

Kababasa ko lang sa Facebook ang kwento ng isang pamilya na nagkaroon ng di magandang pangyayari sa kanilang buhay na sa bandang huli natanong nila na "paano na kami ngayon?". Karaniwang naririnig, nasasabi natin mismo kapag tayo ang nakaranas ng isang sitwasyon ng panghihinayang, nawalan o di kaya di nakuha ang isang bagay. Katanungang magdadala sa ating buhay ng isang hamon o ito ay isang dahilan sa ating pagbagsak.

Marami na akong narinig nito lalo na kapag sa isang pamilya ang tatay ay namatay at ang nanay ay walang trabaho - na ibig sabihin paano na ang kanilang buhay, paano na sila kakain, paano na ang kanyang mga anak. Mga katanungang palaging naghahanap ng kasagutan base sa sitwasyong kinalalagyan. Masasabi ba nating normal lamang ang ganitong kaisipan ng isang tao, siguro ganon nga, subalit kapag nakakilala ka na sa Diyos, ganito pa rin ba ang dapat karaniwang tanong?

Kung titiningnan natin ang sitas sa itaas at bibigyan natin ng kaugnayan sa ating pinag-uusapan mayroon tayong makukuhang kasagutan na ang problema o sitwasyon sa ngayong nararanasan ay ayon sa Kanyang layunin. Subalit naroon pa rin yung katanungang - ito ba ang bagay na pinaglakip-lakip ng Diyos para sa ikabubuti? Samantalang nawalan na nga o natatakot na nga sa maaaring maganap kasi nawalan, namatay o posebling kahirapan ang haharapin nila.

Balikan natin yung sitas na "ang Diyos ay kumikilos sa lahat ng bagay" walang pasubali na yung mga nangyari, nangyayari at mangyayari pa sa buhay ng tao kasama ang mga mananampalaya ng Diyos ay ang Diyos ang Siyang kumikilos o may kagagawan para sa layunin Niya para sa atin. Masakit kung titingnan natin pero kung naniniwala tayo sa Diyos ito ay isa lamang sa mga paraan ng Diyos para masukat kung gaano tayo nanampalataya sa Diyos.

Naalala ko ang buhay ni Job ng subukin siya ng Diyos gamit ang galamay ni Satanas. Naranasan ni Job ang lahat ng pasakit, nawalan, karamdaman sa buhay. Kahit ang asawa niya ay nagtuturo o nag-uudyok na sa kanya na sumpain na ni Job ang Diyos dahil sa hirap at sakit na dinaranas ni Job sa panahong yaon. Subalit naroon ang katatagan ni Job ni hindi niya sinisi ang Diyos ng mawala ang lahat niyang anak.

Santiago 5:11 - Narito, itinuturing nating pinagpala ang mga nakapagtiis. Narinig ninyo ang pagtitiis ni Job at nalaman ninyo ang ginawa ng Panginoon sa katapusan na lubhang mapagmalasakit at maawain.

Tayo sa bawat problema o pagsubok sa ating buhay naroon lagi ang pagsisi natin sa Diyos at minsan nga laging nating natatanong ang ganito - Paano na Kami Ngayon? Para bang tapos na ang lahat, para bang wala ng kabuluhan ang kanilang buhay, para bang katapusan na ng mundo nakakalimutan natin ang makapangyarihang Diyos. Pero ang katutuhanan kung naniniwala lang tayo sa Diyos hindi Niya tayo pababayaan sapagkat mahal tayo ng Diyos.

Susuko Rin Tayo Sa Diyos

Maraming mga tao ang hindi nagtatagumpay even if they have all the elements to succeed. They have good education, background, connection, talent and skills but are not successful because they do not respond to God's call. Na kahit sila ay medyo tinatapik - tapik, pinipitik - pitik, sinasampal - sampal, binabatuk - batukan, hindi nila pinapansin ang Dios. Hindi tayo puwedeng manalo sa Dios. Susuko rin tayo. Hihintayin pa ba natin na magkabali - bali ang buto natin sa pagdisiplina ng Dios bago tayo sumunod? You can never win against God. And his calling and gifts are

irrevocable. Marami sa atin ang noong una ay sumagot sa tawag ng Dios. " Lord, magseserve ako sa 'yo. " " Lord, aawit ako para sa 'yo. " " Magbi - visitation ako Lord for your glory. " Lord, magtuturo ako sa Friday School sa Jeddah o Sunday School kung nasa Pilipinas ka, magta - tract distribution ako." Pero nasaan na tayo ngayon? Huwag tayong magtataka kung dating nang

dating ang mga  dagok sa buhay natin because the Lord is Calling our attention.

Proverbs 29:1 A man who remain stiff necked after many rebukes will suddenly be destroyed -- without remedy. God is not mocked. God is Sovereign. Binigyan niya tayong lahat ng kanya - kanyang bokasyon. Sa loob ng church at sa dami ng gawain dito, wala dapat unemployed. Wala dapat na idle. Kaya lang maraming tao ang tumatakas sa kanilang itinakdang vocation. They want the easy way out. They prefer the ministry of sitting, the ministry of listening, and the ministry of criticizing, which is not a vocation but destruction.

2 Thessalonians 1:11 " With this in mind, we constantly pray for you, that our God may count you worthy of his calling, and that by his power he may fulfill every good purpose of yours and every act

prompted by your faith. " We are all called  to godly vocation. Pagdating natin sa Paraiso, matatandaan pa ba kung certified public  accountant tayo. O kaya'y once - upon - a - time Binibining

Kamunduhan o Binibining Karnabal 1960 ka? Matatandaan pa ba kung may mga trophy tayo sa bowling? O kaya'y pagkagaling - galing ninyong architect? O pagkagaling - galing mo sa merchandizing at selling ? Irrelevant lahat yan dahil ano ang paguusapan doon? Paano natin kinareer ang ating godly vocation.

Tayong mga Christians ay mayroong superficial vocation - ang ating earthly career, our earthly studies and profession. But above and beyond that, we have real vocation which God himself has set

for us. Most unhappiness and dissatisfaction concerning a Christian's vocation is not really about his earthly vocation but on the vocation that God has called him to do. The vocation which is probably being neglected or forgotten. In 2 Timothy 1:9 " God has saved us and called us to a holy life. " In other words, our vocation is holiness. Kapag napabayaan natin ang pagpapakabanal na yan, kahit masaya tayo sa ating eartly vocation, magkakaroon pa rin ng vacuum sa puso natin. Hindi parin tayo magiging masaya. Inside every Christian's heart is a God - sized vacuum that only God can fill. And unless that is filled, we will keep on chasing after the wind. No matter how succesful we become, there will always be emptiness. Christians, our number one vocation is holy living no matter what our profession is. In Hebrew 3:1 " Therefore, holy brothers, who share in the heavenly calling, fix your thoughts on Jesus, the apostle and high priest whom we confess. " God calls us to fix our thoughts on Jesus. The moment our thoughts get fixed on other things - on materialism, lust, selfishness, worldliness - we miss the joy of our true vocation even if we indulge in the pleasure of the world.

Romans 12:6-8 " We have different gifts, according to the grace given us. If a man's gift is prophesying, let him use it in proportion to his faith. If it is serving, let him serve, if it is teaching, let him teach, if it is encouraging, let him encourage, if it is contributing to the needs of others, let him give generously, if it is leadership, let him govern diligently, if it is showing mercy, let him do it cheerfully. " The Lord has given us lots of vocation to choose from. We do not always have to do them all but we are at least called to be envolved in one. Prophesying or declaring the wonderful works of the Lord through preaching. Serving the Lord and his people through the church. Teaching the truths of God. Encouraging people by being an encouragement. Contributing is a vocation  . Leadership is another vocation. Being merciful is another vocation. Marami and unemployed by earthly standards. But the Lord continues to employ us in the vocations that he has really called us to do. There is a lot to choose from. What is your calling? What is your gift. Are you neglecting it? If you are neglecting your gift and your calling, even though you are in a very sophisticated and a very high paying job, you are still in wrong place. No amout of success in eartly vocations can compensate for failure in your divine devotion and vocation. And we cannot should not escape our godly vocation. Romans 11:29 " God's gift and his call are irrevocable.

Kapag tinatawag tayo ng Panginoon, hindi tayo makaiwas. Hindi tayo makatanggi. At hindi niya ito binabawi. It is possible that our unhappiness or failure in our eartly vocation stems from ndglecting and forgetting our divine vocation. Kung ganito ang nangyayari sa atin, huwag tayong makipag - contest sa Dios. Huwag tayong makipagbuno sa kanya. Huwag tayong makipag - wrestling sa kanya. Hindi tayo mananalo. Jesus is Lord. You may try to escape from his calling, you may try to escape from the vocation that he gives you, but you will never succeed. You will only succed to be more and more miserable.

How about you? your in the straight path or your own miserable path?