Ang Huling Libra

Lucas 14:33 - Gayundin nga, ang bawat isang hindi nag-iiwan ng lahat ng tinatangkilik niya ay hindi siya maaaring maging alagad ko.

Nasa pagtitiis at pagtitiyaga ang ipinagkakaiba ng kabiguan at tagumpay.

Kung may sinusunod kang plano na magbawas ng timbang, talagang magbabawas ka ng ilang libra – sa ilang panahon. Ngunit maraming nagreredyus ang sumasapit sa punto na humihina ang loob pagkatapos ng ilang panahong bumaba ang timbang. Maraming tumitigil sa pagdiyeta at pag-ehersisyo at bumabalik sa dating nakasanayan.

May ganyan ding nangyayari sa buhay nating mga Cristiano. Sa simula magaganda at nakaaantig na damdamin ang mga patotoo tungkol sa paglilingkod sa mga masamang bisyo o ugali. Pagkatapos mapapansin ang isang bagong mananampalataya, at masusumpungan ang maliliit na kasalanan – ang pagkainggit, pagkainis, at galit ay di kasing daling iwaksi tulad ng malalaking kasalanan.

Ang iba’y naghihina ang pananalig at lumalamig ang pagtatalaga sa Diyos at bumabalik sa ilang ugali ng dating pamumuhay.

Nang magsalita ang Panginoon tungkol sa pagsasakripisyo sa buhay ng isang disipulo, (Lucas 14:25-35), nais Niyang ang mga nakarinig sa Kanya ay malaman na ang pananampalataya sa Kanya at pagsunod ay pangharap sa higit pa kaysa pagsisimula ng bago at masiglang buhay. Ibig sabihin nito ay pananatiling matiyaga sa isang mahirap na pagtakbo.

Kaya kung pag-uusapan ang pagpababa ng timbang o espiritwal na pakinabang, iisa ang mensahe – Di lang ang unang hakbang ang mahalaga kundi ang patuloy na pagtakbo hanggang wakas.

Pasulong pataas ang Cristianong pag-unlad sa nais lumago sa banal na lakad. Kahit na mahirap, patuloy magsikap may laang gantimpala sa ating hinaharap.

Labas sa Pamilya

Makigalak kayo sa mga nagagalak, makiramay sa mga tumatangis Roma 12:15

Ang kahabagan at pakikiramay ay dawalang pusong nagtutulungan sa pagbuhay ng isang mabigat na pasanin.

Nang makita ni Jesus ang ina na nakabantay sa krus, nakaramdam Siya ng malaking kahabagan. Alam Niya na ang kirot sa puso ng ina ay higit kaysa kanino mang naroon, at binigyan Niya ito ng natatanging atensyon.

Napakasakit sa magulang kung naghirap sa sakit at namatay ang isang anak. Paulit-ulit kong nakita ito sa mga kaibigan kong mananampalataya. Nakikidalamhati ako sa kanila ngunit di kasing tindi kung ang naghirap at namatay ay ang sarili anak o kapamilya.

Minsan nakokosensya ako rito. Kahit gusto kong maging napakamahabagin at makiramay sa mga tumatangis, alam kong hindi ako mapighati nang kasing tindi ng miyembro ng pamilya ngunit hindi dahilan ito upang mabawasan ang pakikiramay dahil labas naman sa pamilya.

Nais ng Diyos na tayo’y makibahagi sa kalungkutan ng iba (Roma 12:15). Sa halip di gaanong pansinin ang sakit nila, dapat damayan sila ng ating buong pusong pananalangin, pampaaliw na salita at pagtulong.

Pasalamatan ang Diyos sa pagkakabuklod ng pamilya. Natural na ang dalamhati ay napakatindi pag namatay ang isang malapit sa ating puso. Ngunit gumawa tayo ng mga paraan upang makiramay ng taos-puso sa ibang namimighati.

Bigyan po ng talas ng pakiramdam na mahabag sa mga nasa kapighatian. Dumamay sa lungkot at kanilang pagluha at ipakita ang pag-ibig, di lamang sa salita.

Matalinong Paggugol

Turuan po kaming bilangin nang wasto ang aming mga araw upang magtamo kami ng matalinong puso Awit 90:12

Huwag lang basta gugulin ang panahon, puhunanin ito. O Diyos, akin ang oras na ito gamitin para sa Inyo, bawat saglit na magdaan bahagi ng walang hanggan.

Isang guro sa mataas na paaralan ang may pambihirang paraan upang itulak na mag-isip ang mga estudyante. Pana-panahon isusulat sa pisara ang maiikling mensahe na walang kaugnayan sa kasalukuyang pinag-aaralan.

Isang umaga nakita ng mga estudyante na nakasulat sa pisara ang numerong 25,550. Sa banding huli, nagtanong ang isang estudyante kung bakit isinulat ang numerong iyon. Ipinaliwanag ng guro na ang 25,550 ang bilang ng araw sa taong nabuhay ng 70 taon. Nagsisikap ang guro na idiin ang kaiklian ng buhay at ang halaga ng bawat araw.

Noong ako’y bata pa at tinatanaw ang hinaharap, parang napakabagal tumakbo ng oras. Mahirap maunawaan ang madalas sabihin ng matatanda – napakabilis ng pagtanda ko, tila ang mga taon ay maikli at mabilis na lumilipas kung ihahambing sa walang hanggan.

Idinidiin nito kung anong sinabi ni Santiago tungkol sa buhay. Ito’y parang aso na sandaling lilitaw at pagkatapos, mawawala (Santiago 4:14). Kaya mahalaga na samantalahin ang bawat pagkakataong bigyang karangalan ang Diyos, maglingkod sa kapwa at ibahagi si Cristo. Hilingin sa Diyos na turuang bilangin an gaming mga araw (Awit 90:12) upang gugulin sila na may karunungan!

Meron Bang Lihim?

Awit 19:12 – Walang taong pumupuna sa gawa n’yang hindi angkop. Kaya ako ay iligtas sa lihim na gawang buktot.

Ninanais ng Isang Matuwid

1. Iligtas sa mga lihim na Kasalanan - 12 - Walang taong pumupuna sa gawa n’yang hindi angkop. Kaya ako ay iligtas sa lihim na gawang buktot. Sa buhay ni Haring David may mga bagay siyang kasalanan na pilit niyang pinagtatakpan, subalit may isang makapangyarihan na nakikita ito. Tayo ay ganon din pilit nating itinatago, pinagtatakpan yung mga lisya nating nagagawa. Si Haring David humingi ng tulong kay Yahweh para iligtas sa lihim na kasalanan, kayo o tayo humihingi ba ng tulog sa Diyos para iligtas sa ganitong kasalanan?

2. Iligtas sa mga hayag na Kasalanan - 13 – ang lingkod mo ay iligtas sa hayag na kasalanan. At huwag mong pong itutulot na ako ay paghirapin, mamumuhay akong ganap na walang nang kapintasan. Ako’y lubos na lalayo sa kuko ng kasalanan. Sa itaas nasabi natin na lihim na kasalanan paano yung marami ang nakakakita nasasabi ba natin yung tulad ng hinaing ni Haring David sa Diyos? Hinaing na may pagsamo ng kaligtasan.

3. Wag itulot na makapanaig ang kasalanan - 13 – ang lingkod mo ay iligtas sa hayag na kasalanan. At huwag mong pong itutulot na ako ay paghirapin, mamumuhay akong ganap na walang nang kapintasan. Ako’y lubos na lalayo sa kuko ng kasalanan. Tulad ni Haring David naging mahina siya sa tukso - yun din ang ipinararating sa atin dito.

4. Maging kalugod-lugod ang ating pananalita sa harap ng Diyos - 14 – Nawa’y itong salita ko at ang aking kaisipan sa Iyo ay makalugod, Panginoon ko’t kanlugan. O ikaw na kublihan kong ang dulot ay kaligtasan. Pinasasakop ni Haring David ang buo niyang pagkatao kasama ang kaniyang pagsasalita at gawa.

Pansariling Pagbalangkas - Panuntunan

1. Pamalagiing kasama ang sarili sa ating pagbabasa at pakikinig ng salita ng Diyos
2 Timoteo 3:16-17 – Lahat ng kasulata’y kinasihan ng Diyos at magagamit sa pagtuturo ng katotohanan, sa pagpapabulaan sa maling aral, sa pagtutuwid sa likong gawain, at sa pag-akay sa matuwid na pamumuhay – Sa gayon ang lingkod ng Diyos ay magiging handa sa lahat ng mabubuting gawain.

2. Suriing mabuti kung ano ang sinasabi ng iba sa ating mga ginagawa – Baka tayo lang ang nakaka-alam na tama ang ginagawa, pero ang iba ay hindi ganon ang sinasabi – lalo na kung mga lingkod ng Diyos ang nagsasabi.

3. Pahalagahan ang kung ano ang sinasabi ng iba tungkol sa iyo/atin – Mateo 7:1-5

Kawikaan 27:6 – May pakinabang sa hampas ng tapat na kaibigan kaysa halik ng isang kaaway.
Pahalagahan o makinig sa sinasabi ng mga kaibigan o kapatid kay Kristo. Suriin at pangkinggan mabuti ang sinasabi ng mga kaaway – Dito masusukat ang ating character kung paano tayo humarap, sumagot sa ganitong sitwasyon.

4. Kapag nakakita ng kamalian o kapalpakan sa iba suriin ang sarili baka ganon ka rin

Mga Panganib sa mga Natatagong Kasalanan

1. Babaliwalain ng Diyos ang iyong mga panalangin ng kaligtasan

2. Hindi ka lalago sa biyaya ng Diyos - Mateo 13:22 – Inilalarawan naman ng nahasik sa dawagan ang nakikinig ng salita, ngunit nagging abala sa mundong ito, at nagging maibigin sa mga kayamanan anupa’t ang salita’y nawalan na ng puwang sa kanilang puso, kaya’t hindi makapamunga.

3. Maaaring bumagsak sa mabigat na kasalanan

4. Maaaring mawala ang magandang pabor ng Diyos
5. Makakatanggap ka ng pagtutuwid mula sa Diyos

6. Katatakutang Mamatay

2 Corinthians 7:1 - Kaya nga, mga minamahal, yamang nasa atin ang mga pangakong ito, linisin natin ang ating sarili sa lahat ng karumihan ng laman at espiritu. Lubusin natin ang ating kabanalan sa pagkatakot sa Diyos.

You were created to know three worlds -- the spiritual, psychological, and material worlds. These can be considered the world above us, the world within us, and the world around us. These worlds are related to the three parts of our human nature -- spirit, soul, and body. When you are rightly related to the material world with your body, you are healthy. When you are rightly related to the psychological world with your soul, you are happy. And when you are rightly related to the spiritual world in your spirit, you are holy. God's aim is that ultimately you are to experience all three realities: health, happiness, and holiness.