Huwebes, Pebrero 4, 2010

Pwede Ba Sa Iyo?

Mateo 22:37- Sinabi ni Jesus sa kaniya: Ibigin mo ang Panginoon mong Diyos nang buong puso mo, nang buong kaluluwa mo at nang buong pag-iisip mo.

Upang lumago ang pag-ibig sa Diyos, panatilihin Siya sa isip.

Sa mga kahabaan ng mga daanan ng tren maraming karatula na may babalang “mag-ingat sa puwang”. Ito ay upang iwasan ang ispasyo sa pagitan ng mga tren at ng plataporma. Sa mga mahahabang daanan tulad ng highway na may iisang salita – “Mag-Isip”. Parehong mensahe ng dalawang babala. Sa kaabalahan sa pag-iisip sa maraming bagay, madalas na nawala sa loob ang ginagawa at nakakalimutang mag-ingat.

Maaari bang mangyari ito sa ating relasyon sa Diyos? Nang tanungin si Jesus kung ano ang pinakadakilang utos, sagot Niya, Ibigin mo ang Panginoong Diyos nang buong puso, kaluluwa at pag-iisip (Mateo 22:37). Ang isip natin ay dapat lubos na suko sa Diyos at aktibo sa pagmamahal sa Kanya tulad ng nasa puso at kaluluwa natin.

Sabi sa isang aklat – Kung napakadali na may nag-iisip para sa atin, malaking tukso na huwag nang mag-isip. Sa halip na gamitin ang sariling isip sa pagsamba at paglilingkod sa Diyos, sumusunod na lang tayo sa agos ng pamilyar at paulit-ulit na pang-araw-araw na kinaugaliang gawin. Sa halip na walang takot na mag-isip ng mga ibat-ibang mabuting paraan upang makita sa atin ang pag-ibig ng Panginoon, kampante lang tayo sa karaniwang kinabihasnang salita at gawa.

Mahirap ang pag-iisip ngunit ang umibig sa Diyos ay pribilehiyo at karapat-dapat pagbuhusan ng isip ito.

Nais kong ibigin Ka ng buong isip ko, tulungang makasumpong ng mga bagong paraan na ipakita ang pag-ibig ko sa Iyo sa isip, sa pagsamaba at sa aking pag-rerelasyon.

Linggo, Enero 31, 2010

Ang Huling Libra

Lucas 14:33 - Gayundin nga, ang bawat isang hindi nag-iiwan ng lahat ng tinatangkilik niya ay hindi siya maaaring maging alagad ko.

Nasa pagtitiis at pagtitiyaga ang ipinagkakaiba ng kabiguan at tagumpay.

Kung may sinusunod kang plano na magbawas ng timbang, talagang magbabawas ka ng ilang libra – sa ilang panahon. Ngunit maraming nagreredyus ang sumasapit sa punto na humihina ang loob pagkatapos ng ilang panahong bumaba ang timbang. Maraming tumitigil sa pagdiyeta at pag-ehersisyo at bumabalik sa dating nakasanayan.

May ganyan ding nangyayari sa buhay nating mga Cristiano. Sa simula magaganda at nakaaantig na damdamin ang mga patotoo tungkol sa paglilingkod sa mga masamang bisyo o ugali. Pagkatapos mapapansin ang isang bagong mananampalataya, at masusumpungan ang maliliit na kasalanan – ang pagkainggit, pagkainis, at galit ay di kasing daling iwaksi tulad ng malalaking kasalanan.

Ang iba’y naghihina ang pananalig at lumalamig ang pagtatalaga sa Diyos at bumabalik sa ilang ugali ng dating pamumuhay.

Nang magsalita ang Panginoon tungkol sa pagsasakripisyo sa buhay ng isang disipulo, (Lucas 14:25-35), nais Niyang ang mga nakarinig sa Kanya ay malaman na ang pananampalataya sa Kanya at pagsunod ay pangharap sa higit pa kaysa pagsisimula ng bago at masiglang buhay. Ibig sabihin nito ay pananatiling matiyaga sa isang mahirap na pagtakbo.

Kaya kung pag-uusapan ang pagpababa ng timbang o espiritwal na pakinabang, iisa ang mensahe – Di lang ang unang hakbang ang mahalaga kundi ang patuloy na pagtakbo hanggang wakas.

Pasulong pataas ang Cristianong pag-unlad sa nais lumago sa banal na lakad. Kahit na mahirap, patuloy magsikap may laang gantimpala sa ating hinaharap.

Linggo, Enero 24, 2010

Banal na Pag-Ibig

Banal, banal, banal ang Panginoon sa makapangyarihan sa lahat sa aba ko, wasak na ako. Isaias 6:3,5

Ang Diyos ay may matang nakikita ang lahat, at may pusong nagpapatawad ng lahat. Linisin po ako’t iwan ko ang kasalanan makita karumihang sa akin tumatahan. Nang aking matupad Iyong pinagagawa sa araw-araw at sa darating pang mga araw.

Maraming tagasunod ni Cristo ang laging isinasaisip ang pag-ibig at kabutihan ng Diyos, ngunit di gaanong naiisip ang Kanyang kabanalan. Ang ilan nga ay nanginginig sa takot dito! Bakit? Ito ay sa dahilan: Pag nasulyapan ang kadakilaan at luwalhati ng Panginoon, lalo nating nakikita ang sariling kasalanan. At iyan ay isang karanasang nagpapababa sa tingin natin sa sarili!

Maliliwanagan tungkol sa katotohanang ito sa ebanghelyo ng Lucas. Pagkatapos masaksihan ni Pedro ang isang himala, nagpatirapa siya sa paanan ni Jesus na nagsasabi: Lumayo kayo sa akin, Panginoon; ako’y makasalanan! Lucas 5:8

Kung masasaksihan natin ang Kanyang ningning at kabanalan, matutulad tayo kay Isaias na ating masasabi at tatanggapin ang ating pagkamakasalanan (Isaias 6:5). Ito ay mabuting sagot, ngunit kalahati po lang iyan ng inilalarawan. Ang Diyos ay di nais na wasakin tayo ng Kanyang kabanalan. Ang layon Niya ay linisin tayo sa ating kasalanan (7). Sabik Siyang maranasan natin ang Kanyang kapatawaran at tamasahin ang malapit na pakikisama sa Kanya.

Malapit na malapit ang katotohanang ito sa aking puso. Ilang taon na ang nakalipas mula sa isang nakagigimbal na sandali nang mas malinaw kong nakita ang aking pagkamakasalanan. Bagsak na bagsak ako sa espirituwal na kalagayan noon at naghahari ang takot sa akin – hanggang nakita ko ang di masayod na pag-ibig ng Diyos at ang kapangyarihan Niyang patawarin ako’t linisin (I Juan 1:9). Inihahayag ng Diyos ang Kanyang kabanalan, hindi upang wasakin tayo, kundi ilantad ang ating kasalanan. Ipanalanging linisin ka ngayon at ilayo sa dating kasalanan.