Sa ibang anyo ito rin ay tagasunod, alagad. Naging palasak o kilala sa banal na kasulatan ang mga alagad o tagasunod ni Hesus na hanggang ngayon ay kilalang kilala ng lahat na naniniwala sa Diyos. Ilan sa alagad ni Hesus ang nagamit pa upang maitala ang mga kaganapan noong panahong naririto pa si Hesus. Sila yung mga taong kasa-kasama ni Hesus na nangangaral ng pag-hahari ng Diyos. Pero ang tanong ay – Ang mananampalataya ba ni Hesus ay masasabi ng taga-sunod ni Hesus?
Kapag sinabing mananampalataya ito’y kumikilala na, sumusunod at nagsasagawa ng mga aral ni Hesus. Kailan masasabi na isang nang mananampalataya ang isang tumanggap kay Hesus? Ito ba’y pagkatapos tanggapin si Hesus bilang panginoon at tagapagligtas? Masasabi bang sila’y tagasunod na ni Hesus? Maraming katanungan diba, kasi nga marami ang nag-aakala na kaagad-agad ang isang tao ng tumanggap siya ay mananampalataya na. Pero kalian nga ito masasabi? Ayon sa kasulatan ay ganito – Juan 6:44 - Walang taong makakalapit sa akin malibang ilapit siya ng Ama na nagsugo sa akin at ibabangon ko siya sa huling araw.
Ano ang ibig kong sabihin sa mga sitas na inilahad ko sa itaas? Malinaw na walang sinuman ang makakalapit sa akin, sino yun, kay Hesus maliban na siya ay ilapit, dalhin, ibigay ng Ama kay Hesus. Kaya merong mga sinasabing mananampalataya ni Hesus pero hindi pa siya inilalapit, dinadala at ibinibigay ng Ama kay Hesus. Bakit? Sapagkat hindi pa nakikita sa kanya yung tunay na palatandaan na ng isang mananampalataya. Marami ang ganyan sa loob mismo ng iglesya ni Hesus. Paano nangyari ito? Simple sa bibig lang nila nasabi na sila’y mananampalataya o taga-sunod na ni Hesus, sa gawa at buhay ay walang pagbabago.
Ang pagiging mananampalataya ni Hesus ay isang mahabang proseso ng buhay Kristiyano, bakit ko nasabi sapagkat hindi ito isang pagkain na agad ay malalasahan mo kung masarap o hindi. Ang tunay na proseso ng pagiging mananampalataya ay masakit sa una sapagkat marami sa buhay mo ang unti unting mawawala, mababago at isusuko. Kapag naganap na lahat ng ito sa iyong buhay saka mo lang masasabi na ikaw ay isa ng mananampalataya ni Hesus. Makikita na sa iyo yung sinsabi sa Galatia 5:22-23 na bunga ng Banal na Espiritu. At kapag nasabi na ng mga nakapaligid sa iyo na kakaiba ka na ngayon.
Kung titingnan natin sa buhay ng mga alagad ni Hesus noon. Makikita mo ba yung agad na pagbabago sa kanila, gayong tatlo’t kalahating taon silang tinuruan, kasama at nakakita sa mga ginawa ni Hesus. Marami silang natutunan, naranasan, nakitang mga kababalaghan subalit hindi agad sila masasabing nanampalataya agad, subalit tinatawag silang mga alagad ni Hesus. Pero bakit sa tuwina sinasabihan sila ni Hesus na “kayong maliliit ang pananampalataya”. Sapagkat sa loob ng mga panahong yaon hindi pa sila lubusang naniniwala sa kabila ng napakarami nilang nasaksihang mga kababalaghan mula kay Hesus.
Kailan sila totoong nanampalataya diba noong matapos mabuhay na muli si Hesus at doon lang silang nagsimulang gampanan ang kanilang tinanggap na gawain na alagad ni Hesus. Doon sila masasabing isang mananampalataya at lingkod si Kristo. Kaya para sa akin sa taong karirinig pa lang ng salita ng Diyos hindi agad-agad ito masasabing mananampalataya naroon pa rin yung proseso. Subalit hindi ko sinasabing salungat ito doon sa kasulatan na “hindi babalik ang salita ng Diyos ng walang kabuluhan”. Makikita lang doon na ang Diyos ay may layunin at naaayon doon sa sarili Niyang plano sa taong iyon… Ikaw ano ang naging karanasan mo bago ka naging mananampalataya ni Hesus?
Kapag sinabing mananampalataya ito’y kumikilala na, sumusunod at nagsasagawa ng mga aral ni Hesus. Kailan masasabi na isang nang mananampalataya ang isang tumanggap kay Hesus? Ito ba’y pagkatapos tanggapin si Hesus bilang panginoon at tagapagligtas? Masasabi bang sila’y tagasunod na ni Hesus? Maraming katanungan diba, kasi nga marami ang nag-aakala na kaagad-agad ang isang tao ng tumanggap siya ay mananampalataya na. Pero kalian nga ito masasabi? Ayon sa kasulatan ay ganito – Juan 6:44 - Walang taong makakalapit sa akin malibang ilapit siya ng Ama na nagsugo sa akin at ibabangon ko siya sa huling araw.
Ano ang ibig kong sabihin sa mga sitas na inilahad ko sa itaas? Malinaw na walang sinuman ang makakalapit sa akin, sino yun, kay Hesus maliban na siya ay ilapit, dalhin, ibigay ng Ama kay Hesus. Kaya merong mga sinasabing mananampalataya ni Hesus pero hindi pa siya inilalapit, dinadala at ibinibigay ng Ama kay Hesus. Bakit? Sapagkat hindi pa nakikita sa kanya yung tunay na palatandaan na ng isang mananampalataya. Marami ang ganyan sa loob mismo ng iglesya ni Hesus. Paano nangyari ito? Simple sa bibig lang nila nasabi na sila’y mananampalataya o taga-sunod na ni Hesus, sa gawa at buhay ay walang pagbabago.
Ang pagiging mananampalataya ni Hesus ay isang mahabang proseso ng buhay Kristiyano, bakit ko nasabi sapagkat hindi ito isang pagkain na agad ay malalasahan mo kung masarap o hindi. Ang tunay na proseso ng pagiging mananampalataya ay masakit sa una sapagkat marami sa buhay mo ang unti unting mawawala, mababago at isusuko. Kapag naganap na lahat ng ito sa iyong buhay saka mo lang masasabi na ikaw ay isa ng mananampalataya ni Hesus. Makikita na sa iyo yung sinsabi sa Galatia 5:22-23 na bunga ng Banal na Espiritu. At kapag nasabi na ng mga nakapaligid sa iyo na kakaiba ka na ngayon.
Kung titingnan natin sa buhay ng mga alagad ni Hesus noon. Makikita mo ba yung agad na pagbabago sa kanila, gayong tatlo’t kalahating taon silang tinuruan, kasama at nakakita sa mga ginawa ni Hesus. Marami silang natutunan, naranasan, nakitang mga kababalaghan subalit hindi agad sila masasabing nanampalataya agad, subalit tinatawag silang mga alagad ni Hesus. Pero bakit sa tuwina sinasabihan sila ni Hesus na “kayong maliliit ang pananampalataya”. Sapagkat sa loob ng mga panahong yaon hindi pa sila lubusang naniniwala sa kabila ng napakarami nilang nasaksihang mga kababalaghan mula kay Hesus.
Kailan sila totoong nanampalataya diba noong matapos mabuhay na muli si Hesus at doon lang silang nagsimulang gampanan ang kanilang tinanggap na gawain na alagad ni Hesus. Doon sila masasabing isang mananampalataya at lingkod si Kristo. Kaya para sa akin sa taong karirinig pa lang ng salita ng Diyos hindi agad-agad ito masasabing mananampalataya naroon pa rin yung proseso. Subalit hindi ko sinasabing salungat ito doon sa kasulatan na “hindi babalik ang salita ng Diyos ng walang kabuluhan”. Makikita lang doon na ang Diyos ay may layunin at naaayon doon sa sarili Niyang plano sa taong iyon… Ikaw ano ang naging karanasan mo bago ka naging mananampalataya ni Hesus?
