Real Pastor!

Bakit ito ang napili kong kaisipan na ating pag-uusapan ngayon? Marami naman diyan na patungkol sa kasulatan, Gaano ba kahalaga ang isang pastor o taga-pangasiwa ng mga tupa? Ito ba’y maihahambing sa isang ama na nangangalaga ng kanyang mga anak o siya’y naroon upang masabi lamang na merong nangangasiwa sa mga tupa. Paano masasabi ng isang pastor na kilala niya ang kanyang mga tupa? Paano naman ipakikita ng mga tupa na meron silang pagpapasakop sa ngangasiwa sa kanila. Ilan lang ito sa mga katanungan na isa-isahin nating sagutin na naka-ugnay sa banal na kasulatan. Subalit bago natin gawin ang mga kasagutan, hayaan ninyong ilahad ko ang mga kwalipikasyon ng isang tagapangasiwa sa mga tupa.

Ayon sa sulat ni Apostol Pablo kay Timoteo ang tagapangasiwa ay dapat ganito:

1 Timoteo 3:1-7
1- Totoo ang kasabihang ito: Ang nagnanais na maging tagapangasiwa sa iglesya ay naghahangad ng mabuting gawain.
2- Kaya, kailangang wala siyang kapintasan, isa lamang ang asawa, marunong magpigil sa sarili, maingat, kagalang-galang, bukas ang tahanan, at mabuting tagapagturo.
3- Kailangan ding siya’y hindi mahilig sa alak, hindi mapusok kundi mahinahon at maibigin sa kapayapaan, hindi gahaman sa salapi.
4- Kailangang siya’y mahusay mamahala sa sariling sambahayan, iginagalang at sinusunod ng kanyang mga anak.
5- Paano makakapangasiwa nang maayos sa iglesya ng Diyos ang isang tao kung ang sambahayan lang niya’y hindi kayang pamahalaan?
6- Kailangang siya’y matagal nang nananampalataya, kung hindi naman, baka siya’y maging palalo at tuloy mahatulan gaya ng diyablo.
7- Kailangan ding siya’y iginagalang ng mga taong hindi kaanib sa iglesya at nang di siya mapulaan at hindi mahulog sa bitag ng diyablo.

Matapos ninyong mabasa ang mga kwalipikasyon ng isang tagapangasiwa sa mga tupa, may nakikita ba kayong mga bagay na maaaring nilalabag sa mga sitas sa itaas sa kasalukuyang mga taga-pangasiwa daw ng iglesya ng Diyos. Balangkasin muna natin ang mga talata sa itaas bago natin balikan ang mga katanungan. Sa talata 1 sinabi ni Apostol Pablo kay Timoteo ang isang kasabihan na ang nagnanais na maging tagapangasiwa (pastor) ay kailangang, naghahangad ng mabuting gawain para sa mga tupa at sa Diyos. Ganon ba ang nakikita at napapanood natin sa ngayon o merong mga tagapangisiwa na may pansaliriling intension. Marami ang gumagawa nito na sa una lang sila kakikitaan ng mga ganitong pag-uugali subalit pagtagal tagal lumalabas ang intension nila. Ang talata 2 ang isa sa mabigat na kwalipikasyon ng tagapangasiwa ay kailangang walang kapitansan – ano ang ibig sabihin nito? Kung sa pangkalahatang ibig sabihin dapat ang tagapangasiwa ay walang masasabi, makikita, maiisip, mapipintas na anuman sa kanya, wow naman eh si Hesus lang yun. Tama kayo sapagkat Siya lamang talaga ang dapat at tunay na tagapangasiwa o tagapag-alaga ng mga tupa ng Diyos’

Talata 3 oh tabi tabi po sa mga taga-pangasiwa na gumagawa ng labag sa sitas na ito, magbago na kayo, at tanungin ninyo ang inyong sarili bakit ka ba nariyan sa kalalagayang iyan, dahil ba inilagay ka ng Diyos o kinakitaan ka lang ng kaunting kaalaman ay pwede na. Sa talatang 4 makikita natin na sinabi ni Apostol Pablo kay Timoteo na kailangan maganda at buo ang sambahayan ng isang taga-pangasiwa, sapagkat ito ay sinasalamin ng mga tupa. Paano yung ang kasambahay ng taga-pangasiwa ay hindi taga-sunod ni Hesus? Hindi siya dapat naroon sa kanyang kalalagayan. Kung meron man ganitong nangyayari sa isang iglesya dapat maisip ng taga-pangasiwa na nilalabag niya ang sitas na ito. Kailangan daw sa isang taga-pangasiwa ay matagal na sa pananampalataya, ayon sa talata 6, bakit naman ganon eh kung pwede na yung isang kapatid kasi kinakitaan na ng kwalipikasyon bilang taga-pangasiwa ng iglesya. O ginagawa lang ito kasi kailangan ng palitan ang kasalukuyang nangangasiwa sa iglesya. Kung pagbabatayan natin ang sitas na ito hindi maaari sa pagpili ng taga-pangasiwa yung salitang “pwede na”, sapagkat hindi ito isang laro.

At sa talatang 7, sinasabi na kailangang iginagalang hindi lang sa loob ng iglesya kunti mas lalong higit sa labas sa mga hindi kasama niya sa iglesya. Anong ibig sabihin nito? Sinasabi na kailangan ang taga-pangasiwa ay kakikitaan ng tunay na pagsunod sa sinasabi sa kasulatan, sino ang dapat makakita yung mga taong nakapaligid sa kanya doon sa labas hindi sa loob. Kung kakikitaan ka ng magandang asal, pananalita, pakikisama, turo, halimbawa sa loob ng iglesya dapat ay mas higit na nakikita ito sa labas. Iyan ang mga kahulugan ng mga sitas na dapat taglay ng isang magiging taga-pangasiwa ng mga tupa ng Diyos.

Ngayon sagutin naman natin yung mga katanungan sa simula ng kaisipang ito. Bakit ko ba ito napiling pag-usapan? Sapagkat makikita na natin sa maraming mga iglesya na ang mga taga-pangasiwa ay hindi kakikitaan ng mga ganitong katangian. Ibig sabihin sa simula pa ng italaga sila ay may kamalian na, sapagkat kung ang Diyos ang talagang nagtalaga sa kanila doon, hindi magaganap ang ganon. Gaano nga ba kahalaga ang isang taga-pangasiwa sa isang iglesya? Hindi ba tatakbo ang isang iglesya ng Diyos kung walang pastor? Sa ganyang katunungan tanging si Hesus lamang ang makakasagot para sa Kanyang mga tupa. Para magkaroon ng kaayusan, yan ang ibang sabi kaya daw kailangan ang pastor. Kung nananalig ka sa Diyos alam mo na Siya ang Diyos ng kaayusan, at yan ay batid ng bawat isa – ibig sabihin meron ang bawat isa ay may kaalaman patungkol sa kaayusan ng anumang bagay. Sa isang samahan kailangan ang pinuno – yan ang depensa ng iba, pero heto naman uulitin ko “ang bawat isa ay may kaalaman patungkol sa kaayusan ng anumang bagay” yan ay bigay ng Diyos.

Kariringgan mo ang ilang tagapangasiwa na nagsasabi na kilala nila ang kanilang mga tupa. Dapat nga naman na kilala nila ang kanilang mga tupa, tulad ng sinabi ni Hesus na kilala Niya ang Kanyang mga tupa. Kayo tatanungin ko, paano mo makikilala ang isang tao? Dib a dapat makasama mo siya, maging palagay ang loob ng bawat isa, may respeto sa isa’t isa at marami pang iba. Ganon din ba sa mga tupa mong inaalagaan? Dib a kung ikaw ay taga-pangasiwa marunong kang himasin, alalayan at pagpayuhan ang iyong mga tupa, pero kung ang katwiran ay ganito, malalaki, matatanda at alam na nila ang salita ng Diyos, pag-aalaga ba yun? Si Apostol Pablo, ay masasabi kong isang tunay at maaaring gayahing taga-pangasiwa sapagkat noong panahong ina-akay palang niya si Timoteo, hindi niya ito iniwan, isinasama, inalalayan, pinayuhan at marami pang iba, kaya nga sinulat niya yung mga talata sa itaas kay Timoteo sapagkat nakita niya yun, naranasan at ipinakita niya. Paano at sino ba ang kailangang pumili, magtalaga ng kapalit na taga-pangasiwa sa iglesya ng Diyos? Kailangan ba itong daanin sa butuhan, napipisil, kinakitaan ng kaunting kwalipikasyon, sakop ng salitang “pwede na”, o paano ba ito dapat isagawa? Ito ang ilang mga katanungan na kung titingnan mo sa totoong kaganapan ay makikita mo, na basta na lang magtalaga, pumili. Naalala ko nga sa lumang tipan ng piliin kung sino ang sunod na magiging hari ng Israel, idinaan nila sa katatayuan, hitsura ng tao. Subalit ang Diyos ay sa puso laging naka-tingin, yan ang ating tatandaan…

Sa marami pang kapahayagan puntahan lang po ang http://explanation-ko.blogspot.com . God bless you… ang bawat isa na kaalaman patungkol sa kaayusan ng anumang bagay

A place like “Hell”

“Hell” siguro narinig o nakarinig nyo na ito sa mga usapan, upukan o mga kwentuhan o sa pelikula lalo na sa mga banyagang pelikula. Ano ba ang ibig sabihin nito? Kung isasalin natin sa wikang tagalog ito ay “dagat dagatang apoy o impiyerno”. Bakit ba ito nagagamit? Sa mga usapan o ginagawang isang bukang bibig kapag nagagalit ang isang tao o sabi sa wikang English “expression”. Upang ipakita ang damdamin bilang galit sa isang tao o sitwasyon. Ano ang kinalaman nito sa bago nating kaisipan na pag-uusapan at tatalakayin? May kaugnayan ba ito sa banal na kasulatan?

Sagutin natin yung ilang katanungan sa itaas, kung anong ibig sabihin ng salitang “hell” – pwede itong i-tukoy sa isang lugar na magulo, madumi, maingay at makalat – na karaniwang sasabihin ng taong nakaranas o ayaw ng ganoong lugar, kaya niya masasabi ito. Ganon din marahil sa buhay ng tao pagka-minsan nakakaranas ng mga pagsubok, problema at ibat-ibang sitwasyon, aburido, kariringgan natin siya ng salitang ito na pinatutukoy sa mga nangyayari sa kanyang buhay. Sa iba naman ito na lang ay nagiging bukang bibig nila sa anumang sitwasyon. Ibig sabihin na dito sa ating mga kasagutan lumalabas na parang inilalarawan ang empiyerno na isang lugar na magulo, madumi, maingay, problema at marami pang iba.. Subalit kung i-uugnay natin sa kasulatan maraming kahulugan ang salitang “hell”.

May nabasa akong kapahayagan ayon sa kaniyang pananaliksik patungkol sa salitang “hell” binigyan niya ng dalawang kahulugan ayon sa mga dictionary:

First meaning for the word “hell” on four centuries ago, taken from Webster’s Twentieth Century Dictionary.

Hell – noun, ME, helle; AS, hell, from helan, to cover, conceal

Second meaning for the word “hell” on 21th Century, taken from The American Collegiate Dictionary.

Hell – the abode of condemned souls and devils…. The place of eternal punishment for the wicked after death, presided over by Satan …. A state of separation from God … a place of evil, misery, discord, or destruction… torment, anguish.

If the English word “helan/helle/hell” had retained it Middle English/Anglo Saxon meaning of to “hide”, “cover”, and “conceal”. It might still be an acceptable translation of “sheol/hades”. But as this word has long since taken on the meaning of the pagan teachings concerning the realm of the dead and the supposed evils contained therein, it is absolutely out of place as a translation of any Hebrew or Greek word found in the manuscripts.

How many times have changed. Tell a person to “go to hell” today, and it is an insult of the highest level. Tell a person back in the dark ages of England the “go to hell” and he would probably go to a cool cellar and bring back some potatoes for dinner. For that is where they stored potatoes – in “hell”.

Nakuha nyo ba ang ibig ipakahulugan ng salitang “hell”. Pero heto ang ilang salin sa salitang ating pinag-uusapan:

Here are the words for which “hell” was inserted as a translation into English:

The Hebrew word SHEOL (31 times)
The Greek word GEHENNA (12 times)
The Greek word HADES (10 times)
The Greek word TARTARUS (1 time)

Every time the word “hell” is found in the King James Bible it is translated from one of these four words. We find the word “hell” 31 times in the KJV Old Testament and 23 times in the KJV New Testament for a total of 54 times and 31 times the “sheol” is translated as “grave”.

Iyan ang ilan sa mga nabasa ko na naka-ugnay sa ating pinag-uusapan. Listen to what I am about to say very carefully: if the word “hell” is the most accurate and correct English word available to translate, the Hebrew word “sheol”, and the Greek words “gehenna”, “hades”, and “tartarus”, then these four words must all have the same meaning. But in reality only two of these four words have the same meaning.

The Hebrew word SHEOL and the Greek word HADES are SYNONIMOUS in meaning. Ibig sabihin itong dalawa lang ang magkapareho ng kahulugan. Meron ba itong sitas sa kasulatan, meron siempre heto..

Acts 2:27 – Because You will not leave My soul in hell (Greek: hades), neither will You suffer you Holy One to see corruption. This quoted from old testament:

Psalm 16:10 – For You will not leave My soul in hell (Hebrew: sheol); neither will You suffer your Holy One to see corruption.

Marami pa tayong makikitang mga sitas sa kasulatan na tumutukoy sa pagkasalin ng salitang “hell”, subalit ano ba ang ating pinupunto dito? Totoo ba na may lugar talagang hell na paglalagyan ng mga makasalanan para kaparusahang walang hanggan. Ang isa pang tanong eh, meron na bang laman ngayon ang sinasabing hell na para sa mga makasalanan? Kapag sinabi nating meron nang laman ang hell ngayon ng mga makasalanan, ibig sabihin na meron na ring mga mabubuti sa langit sa ngayon. Kapag ka nangyari ito maraming sitas sa kasulatan ang nilalabag ng kaisipan iyan. Una na ay ang sinasabi sa Juan 14:1-3 – Huwag kayong mabalisa; manalig kayo sa Diyos at manalig din kayo sa Akin. Sa bahay ng Aking Ama ay maraming silid; kung hindi gayon, sinabi ko na sa inyo. At paroroon Ako upang ipaghanda ko kayo ng matitirhan. Kapag naroroon na Ako at naipaghanda na kayo ng matitirhan, babalik Ako at isasama kayo sa kinaroroonan Ko.

Isa lang ito na lalabagin kung ang kaisipan natin ay tulad ng nabanggit natin sa itaas na meron ng mabubuti sa langit. Ganon din sa hell na wala pang laman ito sapagkat ang lahat ay naghihintay ng ikalawang pagbabalik ni Hesus at ng paghuhukom kung saan malalaman kung sa hell ka o sa langit. Pero marami ang nagsasabi na kapag namatay ka nang mabuti o matuwid, walang kasalanan at nakipag-isa ka kay Hesus tiyak na pagkamatay mo sa langit ka pupunta. Hindi kaya ang ibig sabihin nito ay kapag na kay Hesus ka at nanatili ka sa Kanya, may katiyakan na sa Kanyang pagbabalik makakasama ka sa mga bubuhaying muli at makakasama Niya sa langit tulad ng nasabi Niya sa mga sitas sa itaas.

Pero saan pupunta ang mga namatay na makasalanan at hindi makasalanan? Ayon sa kasulatan sila’y tulog, bakit tulog, upang maghintay ng pagbabalik ni Hesus para hukuman ang lahat. Saan lugar ito, merong lugar na inihanda ang Diyos para sa kanila.

Sa karagdagang kaalaman patungkol sa salita ng Diyos bukas po ang aking http://explanation-ko.blogspot.com .

God bless you.

Is Tithes Applicable Today or Not?

Walang katapusang katanungan ng napakaraming naniniwala sa Diyos at sa ating Panginoong Hesus ang patungkol sa ating usapin ngayon. Hindi lamang katanungan, nagiging paksa pa rin ito ng mga usapan sa simbahan, kalye, skool, internet, chatting at email, walang pinipiling edad ang usaping ito hanggang naiintidihan ng sinuman ang pinag-uusapan. Saan ba ito nalagay sa banal na kasulan sa lumang tipan o bagong tipan? Marami ang nagsasabi pareho daw nabanggit ang pagbibigay ng ikapu sa luma at bagong tipan, kaya balido na kailangang magbigay nito ang isang nakakilala kay Kristo bilang pagsunod. Lahat naman sumasang-ayon na nakalagay nga ito sa kasulatan, na ibig sabihin ay kailangang sundin ninuman na sumusunod. Subalit ang tanong ng marami, tama bang magbigay ng ikapu ang lahat ng nanampalataya kay Jesus samantalang hindi ito itinuro Niya noong Siya’y narito pa sa lupa?

Tama ba ang aking narinig at nabasa na pati mga Katoliko ay magsisimula ng magbigay ng ikapu? Tingnan natin ang bahagi ng isang lathalain na patungkol dito:

TACLOBAN CITY , Philippines --Citing a decline in collections during masses, Catholic priests in Leyte have said they are considering tithing to shore up the local Church's finances.

This was revealed by a high-ranking priest of the Metropolitan Diocese of Palo, the biggest diocese in the Eastern Visayas . "But there is no [finality] on this yet. We are just exploring that possibility," Father Amadeo Alvero, social communications director of the diocese, said on Saturday. Alvero said the issue on tithing would be discussed by all the priests within the diocese at their meeting on June 9 to be held in Ormoc City .
Alvero added the priests would discuss how to carry out the tithing. The Metropolitan Diocese of Palo has under its jurisdiction more than 70 parishes in Leyte province and is under the stewardship of Archbishop Jose Palma. Alvero said the plan to tithe parishioners stemmed from the decline of their collections during masses experienced by many parishes of the diocese over the past few months.

The diocese has many projects and other financial obligations that needed to be to met, he added. Collections during mass remain one of the main sources of funds for the Catholic Church, according to Alvero. Tithing is strictly followed by other religious sects, but not the Catholic Church. A tithe is one-tenth of one's annual income, paid as a voluntary contribution or a tax or levy usually to support a religious organization.

Alvero said the financial difficulties facing the country resulted in the decline of the collections received by the church from parishioners every celebration of Mass. But while the Church understood the plight of their parishioners, parishes also needed to survive, he said. "The diocese is growing. We have so many expenses to meet and we cannot just spend freely. So we must have some sort of stable or ready source where we can get when the there is a need for it," Alvero said. So far, Alvero revealed, only a big parish like the Santo Niño Church is not feeling the financial pinch.

At mula rito marami ang naglabasang usapin patungkol dito, nariyan yung pagbibigay ng mga kuro kuro ng bawat isa. Meron naman todo ang kanilang depensa sa kanila daw pananampalataya. Meron ngang nagtanong sa isang “tither”. Diba ikaw ay nagbibigay ng ikapu buwan buwan? Sagot ng tither siempre kasi yan ang aking pananampalataya. Halimbawa: bago mo ibigay ang ikapu sa katapusan ng buwan nakatanggap ka ng pasabi, tawag, o text galing sa mga magulang mo, sinasabi na kailangan nila ang pera sa dahilang buhay at kamatayan ng isang kapatid sa pagamutan – ano ang iyong gagawin? Ibibigay mo ba ang pera mo sa tithes o idaragdag mo sa ipadadala para makatulong? Kayo po ang makasasagot niyan ang akin lang po ay ang mga maaaring mangyari sa isang mananampalataya.

Pasinin nga natin ang nilalaman ng balita sa itaas, kung ano ang dahilan ngayon kung bakit nila kailangang manghingi o ipatupad ang ikapu sa simbahan. Ilan sa mga sinasabi roon na kailangan matugunan ang pangangailangan ng simbahan, tumataas ang mga gastusin, may mga proyekto sila. Sa ganang akin kawawa naman yung ikapu kasi panakip butas lamang sa mga gastusin sa loob ng simbahan. Pero pwede naman yun kasi nga naman wala silang ibang pagkukunan. Eh yung sinasabi na marami silang proyekto tama pa ba yun sa layunin para sa ikapu? Sapagkat kung babalikan natin yung sinasabi sa kasulatan patungkol sa ikapu – ito ay para sa mga Levita na nangangasiwa sa bahay sambahan sapagkat wala silang ibang ikabubuhay. Tapos para sa ikalalaganap ng salita ng Diyos baka kasama doon sa proyekto yun. Pero heto ang tanong ko pa doon sa lathalain na yun, matuloy man o hindi, wala nabang nagpapabinyag, kumpil, kasal, namamatay doon sa lugar na yun o kinukulang pa rin ang kinikita doon.

Balikan natin yung ipinatutupad na ikapu sa mga iglesya ni Hesus. Saan ba napupunta ang mga ito? Ito ay ginagamit sa mga pangangailangan ng sambahan, saan sa sambahan bayad sa upa ng bahay, kuryente, tubig, pagkain, pambigay sa mother church kasi ginagamit ito para doon sa mga kapatid na humahayo sa bansang Pilipinas, kasi naka-tuon na ang kanilang lahat na oras sa paglilingkod sa Diyos (wala silang ibang trabaho) yan ang suma total noon, pantulong sa mga nangangailangan, nasabi bang lahat ang pinaggagamitan. Sa kasulatan meron bang nasabi si Hesus na magbigay kayo ng ikapu para sa mga ganitong bagay? Meron Siyang sinabi sa Mateo 23:23 subalit ito ay pagpapamukha sa mga Pariseyo sa kanilang mga likong gawa. Tandaan na ang mga ito ay naniniwala sa kautusan ng lumang tipan at kinakalaban ang lahat ng turo ni Hesus.

Paano nga naman matutugunan ang pangangailangan ng sambahan kung hindi ibibigay ang ikapu? Ikapu lang ba ang tanging paraan para matugunan ito o ginagamit lang itong sangkalan. Ang pagbibigay ba ng ikapu ay isang batas na dapat sundin sa bagong tipan kasi kailangan ito sa pangangailangan sa simbahan? Kung ganito ang layunin nito wala kayang nilalabag sa kasulatan ito? Hindi po ako laban sa pagbibigay ng ikapu, subalit gamitin itong sangkalan, o gawing batas sa bagong tipan yan po ang taliwas sa aking paniniwala at karapatan. Sapagkat kahit si Apostol Pablo ay hindi binigyan ng anumang bigat sa kanilang balikat ang bawat naniniwala sa ating Panginoong Diyos, bagkus ginawa niyang pagaanin kung paano makatulong sa kapwa, sa simbahan at yun ay sa pamamagitan ng pagkakaloob ng kusa loob at sa makakayanan.

Kung kinakailangan po ninyo ang karagdagang kaalaman patungkol sa salita ng Diyos makatutulong po ang aking blog na http://explanation-ko.blogspot.com para po sa pang araw-araw na kalakasan espiritwal…

God bless….